Hoe draag jij bij aan een toegankelijk en bewoonbaar Amsterdam?
Ik zie mijn werk niet alleen als klantenservice, maar als een manier om iets te betekenen. Je hebt hier direct contact met huurders en daarmee ook met de samenleving. Je hoort wat er speelt, waar mensen tegenaan lopen en wat er beter kan. Ik draai het eigenlijk om. Ik vraag me niet af: wat wil ik bereiken? Maar: waar kan ik helpen? Wat ik uit die gesprekken haal, probeer ik ook weer terug te geven aan de organisatie. Niet alleen voor dat ene moment, maar om dingen structureel beter te maken.
Wat maakt dit werk voor jou zo bijzonder?
Je krijgt hier een uniek inkijkje in wat er speelt in de stad. Op 1 dag spreek ik wel 30 mensen en elke situatie is weer anders. Dat maakt het werk intens, maar ook interessant. Je merkt al snel dat een vraag nooit alleen een vraag is. Er zit altijd iets achter. Soms lijkt iets klein en blijkt het veel groter te zijn. Zo sprak ik iemand voor wie een reparatie aan een kraan al een flinke uitgave was. Dan merk je: het gaat niet alleen om die vraag, maar om wat erachter zit. Ik ga daardoor anders luisteren en anders kijken naar wat ik doe.
Hoe probeer jij daarin het verschil te maken?
Ik kijk verder dan alleen de vraag die binnenkomt. Als ik merk dat iets vaker speelt, denk ik na: waarom doen we dit eigenlijk zo? Bij mij ging er op een gegeven moment echt een lampje branden. Waarom maken we het niet makkelijker voor mensen die een reparatie niet direct kunnen betalen? Want als je een reparatie uitstelt, wordt het probleem alleen maar groter. Voor de huurder, maar ook voor ons. Dat ben ik verder gaan uitwerken. Dat soort vraagstukken geven mij energie, omdat ik dan echt iets kan veranderen.
Wat zegt dat over werken bij Stadgenoot?
Wat ik mooi vind, is dat ideeën hier niet blijven liggen. Als je ergens mee komt, wordt er naar je geluisterd. Zo ook naar mijn idee om reparaties toegankelijker te maken. Collega’s dachten mee en vanuit het management kwam laatst zelfs de vraag hoe het ervoor staat. Dat zegt voor mij alles. Tegelijkertijd zie je ook hoe complex het is. We hebben te maken metregels, schaarste en verschillende belangen. Het is niet zo dat alles zomaar kan. Juist daarom blijf ik nadenken: hoe kunnen we het wél beter maken? Dat gevoel zit bij iedereen. Voor mij is dat typisch Stadgenoot. Het gaat hier niet alleen om woningen, maar ook om hoe mensen wonen en leven. Die maatschappelijke opgave voel je in alles, en daar werk ik graag aan mee.
